KROKODYL

W "Ironii i harmonii" mój ulubieniec Szymek Zychowicz opowiada anegdotę,  której pointę stanowi nieśmiała deklaracja, czy też przypuszczenie, że Edward Stachura jednak nie był pierwszym, legendarnym wokalistą Starego Dobrego Małżeństwa. Ponieważ czasy się zmieniły, i SDM to dziś też trochę jakby klasyka, zaproponowałem niedawno upgrade tej anegdoty - tak by kończyła się "sonet to niekoniecznie babka ze sporym biustem". Ale czemu o tym? Bo znowu Gałczyński i znowu Paweł Bitka - Zapendowski. Po prostu zjechał do Ojczyzny z Paryża i prawie codziennie rozmawiamy o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. A "Krokodyl" to jeden z tych tekstów, które powstały na Jego zamówienie - do "Dzieci Rimbauda". I jeden z tych, które zaszczycił skomponowaniem do niego muzyki. Po premierze pytali "o co chodzi z tym krokodylem i szpadą?". W Krakowie, który "oddycha Gałczyńskim", a raczej pobieżnie się nim zachłystuje... Bo ci wszyscy ach ach ach znawcy, piewcy i mdlejący na samo wspomnienie Mistrza, chyba nigdy nie mieli w ręku.... Bodaj najważniejszej o nim książki! W "Konstantym synu Konstantego", skądinąd szkodliwej hagiografii popełnionej o Tacie przez Córeczkę, jest zdjęcie pokoju Gałczyńskich z Krupniczej. A tam na ścianie - jak byk: i krokodyl i szpada. Ja w krakowskich czasach miałem floret (wygrany w karty) i warana (zasuszonego - pamiątkę z wojaży afrykańskich mojej Mamy Chrzestnej). Taki ersatz. Ponieważ, jak widać, każdy ma takiego krokodyla, na jakiego zasłużył....

KROKODYL

czyli

Poeta w Krakowie

muz. Paweł Bitka

Wy nie wiecie, bo skąd,

Co to płynąć pod prąd,

Co to być poetą w Krakowie.

Co to jest niemieć nic,

Co to żyć tu na pic…

Wy tego nie wiecie – opowiem:

Co to jak statek pijany

Nawigować przez ranek,

Omijać drzewa, płynąc przez Planty.

Co to jest ścigać chmury,

Podciągać się do góry,

Co to znaczy zmagać się z Konstantym…

Już wisi na ścianie krokodyl

I szpada.

Tylko lat kilka być młodym

Wypada.

Bo gdy na dłużej sobie pozwolim,

Powiedzą:  Poeta? Śmieć! Alkoholik!

Powiedzą: Poeta - alkoholik!

Dziś nie tańczą już drzewa.

I ogórek nie śpiewa.

Pewnie dlatego, że mu nie płacą.

Dziś poeta za stówkę*

W nocy bierze taksówkę.

Na dorożkę go nie stać, bo za co?

Dzisiaj liczy się wynik,

Jaskółka wiosnę czyni.

A poeta? Ten nie ma wyników…

Nie ma sukien kwiecistych,

Rozpił się jeden mistyk,

Bo Izolda nie nosi kolczyków!

Już wisi na ścianie krokodyl

I szpada.

Tylko lat kilka być młodym

Wypada.

Bo gdy na dłużej sobie pozwolim,

Powiedzą:  Poeta? Śmieć! Alkoholik!

Powiedzą:  Poe  to alkoholik!

* tekst powstał przed denominacją lub tuż po niej - chodzi o 100 000 starych złotych, czyli 10 nowych - tyle z Piwnicy na Osiedle Podwawelskie kosztował w 1996 Autora taksówkowy kurs, gdy zmęczone recytacją nogi odmawiały posłuszeństwa....