ŚMIEJ SIĘ Z SIEBIE

Tę piosenkę napisałem całe lata temu. Odnaleziona w jakimś starym notatniku, jest nawet po latach dobrą ilustracją moich przekonań na temat tego, czym jest humor i czemu służy.

ŚMIEJ SIĘ Z SIEBIE

Humor to jest boża łaska.

Nie polega na oklaskach,

Ale na tym, by z tym światem sobie radzić.

By broń Boże nie zwariować,

Gdy na naszej drodze nowa

Albo stara siła stara się nas zgładzić.

A największą sztuką śmiać się z siebie jest,

Bo gdy śmiejesz się sam z siebie,

Bo gdy śmiejesz się sam z siebie,

Bo gdy śmiejesz się sam z siebie,

To do łez!

Humor to jest też przekleństwo.

Posądzają o szaleństwo,

Gdy konduktem idąc, śmiechu słyszysz nutkę…

Gdy się wzmaga i Cię zmaga,

W niczym wtedy nie pomaga,

Jest jak zgaga, wiec przepraszasz na minutkę….

Bo największą sztuką śmiać się z siebie jest,

A gdy śmiejesz się sam z siebie,

A gdy śmiejesz się sam z siebie,

A gdy śmiejesz się sam z siebie,

To do łez!

Humor to jest dobry powód,

Bo inteligencji dowód,

Aby kiedyś się gdzieś z kimś tam spoufalić.

Lecz nie jest opoką, skałą,

Na której by się udało

Coś zbudować, co się w końcu nie zawali…

Gdy największą sztuką śmiać się z siebie jest,

To gdy śmiejesz się sam z siebie,

To gdy śmiejesz się sam z siebie,

To gdy śmiejesz się sam z siebie,

To do łez!

Humor zawsze pozostaje. 

Wszystko tracisz lub oddajesz,

Za to on jest może ciasny, ale własny.

Możesz ginąć w jakiejś matni,

Lecz śmiać będziesz się ostatni.

Ciemno, głucho wszędzie, a ty będziesz jasny!

Bo największą sztuką śmiać się z siebie jest,

A gdy śmiejesz się sam z siebie,

A gdy śmiejesz się sam z siebie,

A gdy śmiejesz się sam z siebie,

To do łez!