SZPARKI SEKRETAREK

Fragment "Autocenzury" Kabaretu Mimowoli

JAN:  A co ze mną? Oszlifować miał Pan ten diament, który we mnie tkwi na brylant i co?

MISTRZ: Jest nie najlepiej. Jak u Roberta Musila. Człowiek bez właściwości. Trochę inteligentny, trochę przystojny, broń Boże odważny, nikomu się nienarażający…

JAN: Panu się naraziłem.

MISTRZ: Mnie się narazić żadna sztuka. Nawet Rusinkowi się udało… Eureka! Mam pomysł! Pomysł na Ciebie, Panie Janie, którego tak Ci brakowało! Umiesz się podlizać, ładny jesteś, fotogeniczny, krotochwilny. Zawsze z prądem nie pod prąd!...

JAN: Tak taki jestem!...

MISTRZ: Delikatny, wrażliwy, kulturalny, mimo ze hetero, to naprawdę nie jest proste, zadbany, akuratny, w sam raz do kampanii społecznej na rzecz posyłania trzylatków do szkoły!...

JAN: Tak to ja! Taki jestem! Wiem! To znaczy nie wiem! Kim jestem, Mistrzu, kim jestem?!

MISTRZ: Kim będziesz! Będziesz…. Sekretarzem noblistki!

[śpiewa]

Beze mnie byłabyś zbytkiem łaski,

Noblistką całkiem przypadkową.
Niepewną, jak ruchome piaski…

Dzięki mnie – dojną, świętą krową!
Ja tym, co zechcesz, zrobić musi

(wiadomo – musi to na Rusi)!
Ja czujnie czuwam, co się zdarzy,

Ja biuro Twe, w nim sekretarzyk! 
By Twoi fani wciąż mieli fun i 

By czytelnicy nie wyszli z niczym,
By Twe nagrody dały dochody, 
By nie poddali się przykrej czkawce twoi wydawce…

To ja zatwierdzam twe biografie,

Sam do historii dając susa
(choć sam przecież pisać potrafię:
Za wierszyk dostałem focusa).

Autorytetem bywam w sporach,

Czy słowo „witaj” błędem nie jest. 
Oderwę od piersi bachora,

By szedł trzylatek w uczniów rejestr….
By Twoi fani wciąż mieli fun i 

By czytelnicy nie wyszli z niczym,
By Twe nagrody dały dochody, 
By nie poddali się przykrej czkawce twoi wydawce…

Interes się genialnie kręci,

Choć sczezłaś, to nie sczeźniesz marnie.

Bo w fundacji Twojej pamięci,

Kto mi wygarnie dyscyplinarnie?! 
Dziś Sekretarzem, wczoraj – snobem,

Znajdę następnego nad grobem….
Po to wykładam i przekładam,

By wziął mnie Zagajewski Adam!
By Twoi fani wciąż mieli fun i 

By czytelnicy nie wyszli z niczym,
By Twe nagrody dały dochody, 
By nie poddali się przykrej czkawce Twoi wydawce…

To ja na szkło mam takie parcie, 

Że miłe mi nieboszczek wsparcie.
Choć jestem czujny, to niestety

Nie będzie ze mnie, pech! , poety!

Śmieją się ze mnie hiphopowce,

Slamerzy, inne czarne owce:

Lecz ja im wszystkim jeszcze pokażę:

Tuska zostanę sekretarzem!
Toć moi fani gust mają tani.

I czytelnicy odchodzą z niczym.
Własne nagrody dadzą dochody,
Gdy o liryka znowu upomni się polityka….

JAN (smutno zwiesza głowę): Ale nie ma na horyzoncie żadnych noblistek…

MISTRZ: Nie szkodzi, będą! Na pewno! Literatura od dawna jest już tylko lub niemal tylko damskim zajęciem! To proces zresztą – byli pisarze - męscy mężczyźni: Conrad, London, Hemingway…. Potem przyszedł czas na trochę mniej męskich mężczyzn: Wilde, Lechoń, Stachura….. Potem całkiem męskich kobiet: Od George Sand po Kingę Dunin i Kazię Szczukę. A teraz to wystarczy pierwszy raz menstruować, żeby zaraz pisarką zostać, jak się to w swoim sekretnym pamiętniczku na blogu www.pierwszamenstuacja.blog.pl weźmie i opisze! Tak więc rychłe pojawienie się przyszłej noblistki jest tylko kwestią czasu!

JAN i MISTRZ (śpiewają razem):

Między kliszą a kliszą 
Baby książki piszą. 
Niedobre są wszystkie,

Zwłaszcza z rozlewiskiem.
Każda z nich to nowy ,

Scenariusz serialowy,

A więc w płyciznach brodzi,

Aby zagrała Brodzik!

A ja leżę i leżę i leżę 
I nikomu nie ufam 
I nikomu nie wierzę!
Ja nie czytam, nie czytam, nie czytam! 
Wolę sam coś napisać
Choć nie babskie – co mi tam!

Między kliszą a kliszą

Baby książki piszą.
A gdy chcą trochę ruchu, 
Klepią się po brzuchu. 
Ale czasem i one 
Lecą jak szalone, 
Lecą jak te wariaty
Do „Kawy i herbaty”!
A ja leżę i szczerze się szczerzę, 
Bo nikomu nie ufam 
I nikomu nie wierzę!
Ja nie czytam, nie czytam, nie czytam! 
Wolę sam coś napisać.
Choć nie babskie – co mi tam!
Między kliszą a kliszą

Baby książki piszą.
Czasem trafisz na ładną,

Ale przestrzeń  kradną.

Tak więc łkam do poduszki:

Chutnik też ma cycuszki?!

A ostatnio, to że to

Passent też jest kobietą!

To ja sobie już lepiej poleżę!
Że Kopernik kobietą?
Na leżąco uwierzę! 
To ja sobie poczytam, potęsknię… 
Grodzka książkę napisze,
Będę miał swoją „Zemstę”!

JAN: Jestem gotów! Sekretarz noblistki brzmi naprawdę imponująco….A co Pan powie na Pierwszy Sekretarz Noblistki? A co robi taki Pierwszy Sekretarz Noblistki?

MISTRZ: To zależy. Na początku chodzi i wszystkim wpycha swoje wizytówki z napisem „sekretarz noblistki”, potem jak okrzepnie, pisze limeryki i lepieje. Ubaw mają oboje z noblistką po pachy. We dwójkę, no trójkę, bo czasem ktoś dochodzi polepiejować i polimerykować. Na koniec jest już wszędzie. Lodówkę wywaliłem, bo się bałem, że wyskoczy taki jeden...