DAJ MI SPOKÓJ

DAJ MI SPOKÓJ

 Małgosi

Nasza miłość jest leniwa.

Kocha leżeć i przytulać.

I nie spełnia oczekiwań.

Łzy wyciska jak cebula.

Trzeba nad nią popracować

Dzień po dniu i rok po roku,

Ażeby nie padły słowa:

Daj mi spokój.

Daj mi spokój.

Daj mi wreszcie.

Daj mi spokój.

Daj mi szczęście.

Zejdź mi z oczu

I uciekaj.

Na uboczu

To przeczekaj.

Nasza miłość jest gorąca.

Więc podnosi wciąż ciśnienie.

I nie potrzebuje koca

Na pieprzenie o Szopenie.

Chociaż opadają ręce

Dzień po dniu i rok po roku,

Nie powiemy nigdy więcej:

Daj mi spokój.

Daj mi spokój.

Daj mi wreszcie.

Daj mi spokój.

Daj mi szczęście.

Zejdź mi z oczu

I uciekaj.

Na uboczu

To przeczekaj.

Nasza miłość jest cierpliwa.

I otula tak jak szalik.

My napięci jak cięciwa,

Lecz będziemy wybaczali

To co robisz, to co robię,

Dzień po dniu i rok po roku,

By po latach mówić sobie:

Daj mi spokój.

Daj mi spokój.

Tak jak umiesz.

Daj mi spokój.

Bo rozumiesz.

W chwili szału

Nie uciekaj,

Lecz pocałuj.

Z tym nie czekaj.

Daj mi spokój,

Bo tylko ty,

Daj mi spokój,

Bo głupoty

Nie są groźne.

Nie uciekaj.

Takiegoż mnie

Się nie zrzekaj.