PIOSENKA PONIEWCZASIE

Tekst z wiosny 2013 roku, dotąd bez muzyki, nagrany dla Trójki w formie recytowanej.

PIOSENKA PONIEWCZASIE

Gdzieś ty była,

 Moja miła,

 Gdy się miłość nam kończyła?

 Gdy się tliła,

 Popieliła,

 Aż się wśród popiołów skryła?

 Gdzie ja byłem,

 Co robiłem,

 Czego nie zauważyłem?

 Tylko drwiłem,

 Tylko kpiłem,

 Aż, że nie mam nic, odkryłem...

Szliśmy do końca świata za ręce.

 Nie chcieliśmy niczego więcej.

 Do nieba błękitów zdrowych

 Podnosiliśmy z lubością głowy.

 Głowy pełne nadziei i planów.

 Lotnych na kształt aeroplanów.

 To co wzleciało, zleciało.

 Co się tak naprawdę stało?

Gdzieś ty była,

Moja miła,

Gdy się miłość nam kończyła?

Gdy się tliła,

Popieliła,

Aż się wśród popiołów skryła?

Gdzie ja byłem,

Co robiłem,

Czego nie zauważyłem?

Tylko drwiłem,

Tylko kpiłem,

Aż, że nie mam nic, odkryłem...

Idziemy do końca świata na wojnę,

Tocząc działa zabójczo dostojne.

A nieba sińce niezdrowe

Walą nam się, jak sufit, na głowy.

Głowy pełne pretensji i żalów,

Że tak mało zostało po balu.

Co łączyło, podzieliło.

Co to tak naprawdę było?

Gdzieś ty była,

Moja miła,

Gdy się miłość nam kończyła?

Gdy się tliła,

Popieliła,

Aż się wśród popiołów skryła?

Gdzie ja byłem,

Co robiłem,

Czego nie zauważyłem?

Tylko drwiłem,

Tylko kpiłem,

Aż, że nie mam nic, odkryłem...